برآمدن جهان جدید - 4

به طور خلاصه صحنه منازعه جهانی را می توان این گونه تصویر کرد :

دو محور اصلی و متحدین آنها در سوی خط نبرد به سازمان دهی نیروها و آماده سازی جنگ نهایی مشغولند که در یک سو محور چین - روسیه و در سوی دیگر محور آمریکا - اروپا قرار گرفته است. در خاورمیانه که به مثابه صفحه شطرنجی برای رویارویی سیاست سازان جهانی است، چهار محور اصلی را بر شمردیم که هر یک به گونه ای با این دو محور اصلی جهان در تعاملند. محور ایران به طور طبیعی همپینان چین و روسیه است و سه محور دیگر کم یا زیاد و با افت خیز های متعدد تحت چتر استراتژیک  آمریکا و اروپا فعالیت می کنند. نگاهی به معادلات و موازنه های جاری در منطقه به خوبی نشان می دهد که نزدیکی ایران به روسیه  چین نه یک انتخاب طبیعی توسط رهبران استراتژیک بلکه الزامی گریز ناپذیر است که هر گونه چرخش در آن می تواند سایر موازنه های منطقه ای را به طور اساسی بر هم زند. درست به همین دلیل است که سه محور دیگر خاورمیانه و استراتژیست های آنها با تمام توان رسانه ای ، مالی و عملیاتی خویش می کوشند تا فاصله میان ایران و غرب کاملا حفظ شود.

به صورت طبیعی مخالفان و نیروهای اپوزوسیون کشورهای رهبر این چهار محور در تمامی طیف ها ، از اصلاح طلب گرفته تا برانداز همپیمان آشکار و پنهان محور مقابلند و یا دستکم با سایر محورهای منطقه نزدیکی عملیاتی و ایدئولوژیک دارند. از این جهت تمامی نیروهای معارض با پوزیسیون ( حاکمیت مستقر ) ایران که در محور روسیه - چین خود را تعریف کرده است، همپیمان طبیعی آمریکا و اروپا محسوب می شوند.

اینگونه به وقایع چند سال گذشته ایران بنگرید، بسیاری از رفتارها معنایی دوباره می یابد.

/ 0 نظر / 2 بازدید